Եվ տեսավ, որ աշակերտները թիավարելիս հողմակոծ էին լինում, որովհետև հողմը նրանց դիմացից էր փչում։ Գիշերվա չորրորդ ժամին Նա, լճի վրայով քայլելով, եկավ նրանց մոտ և ուզում էր նրանցից առաջ անցնել։
Այս համարը մեծ մխիթարություն է պարունակում։ Քրիստոսը տեսավ նրանց։ Թեև նրանք լճի մեջ էին, գիշերվա մթին և հողմը հակառակ էր, Տիրոջ աչքը նրանց վրա էր։ Երբ հավատացյալը պայքարում է հակառակ հողմերի դեմ, նրա առաջին մխիթարությունն այն է, որ Տերը տեսնում է նրան։ Աշակերտները նեղվում էին թիավարելիս, այսինքն աշխատում էին, բայց առաջընթացը դժվար էր։ Շատ անգամ աստվածահաճո ճանապարհն էլ լի է հակառակ հողմերով։ Բայց հենց այդ պայքարի պահին Քրիստոսը գալիս է նրանց մոտ՝ լճի վրա քայլելով։ Այն, ինչը նրանց համար անանցանելի և սարսափելի տարերք էր, Նրա ոտքերի տակ էր։ «Ուզում էր նրանցից անցնել» խոսքը պետք է հասկանալ այնպես, որ Նա հայտնվում է իր մեծությամբ և սրբազան ներկայությամբ, ինչպես երբեմն Աստված անցնում է Իր ծառաների առջև՝ Իր փառքը բացահայտելու համար։ Նա չի անտեսում նրանց, այլ գալիս է այնպես, որ նրանք ճանաչեն Իր գերիշխանությունը հենց այն բանում, ինչից վախենում էին։