Երբ բավական ժամանակ անցավ, աշակերտները, մոտենալով Հիսուսին, ասացին. «Սա ամայի տեղ է, քանի դեռ օրը չի մթնել,
Աշակերտները նկատում են գործնական դժվարությունը։ Օրը անցել էր, տեղը ամայի էր և բազմությունը մեծ։ Նրանց դիտարկումը մարդկայնորեն ողջամիտ էր։ Հաճախ մենք էլ շատ արագ նկատում ենք միայն այն, ինչ պակասում է՝ ժամանակը, միջոցները, պայմանները։ Աշակերտների խոսքում չարություն չկար, բայց կար սովորական մարդկային սահմանափակ տեսանկյուն։ Նրանք դեռ պետք է սովորեին, որ այնտեղ, ուր Քրիստոսն է, դժվարությունները չեն դառնում անլուծելի պատնեշներ։ Այնուամենայնիվ նրանց դիտարկումը կարևոր է, որովհետև ինչպես տեսնում ենք և կտեսնենք հաջորդիվ, հրաշքները հաճախ հայտնվում են հենց այնտեղ, որտեղ մարդը լիովին տեսնում է իր անկարողությունը։