Հիսուսն ասաց նրանց. «Դուք առանձին մի ամայի տեղ եկեք և մի քիչ հանգստացեք»։ Որովհետև եկողներն ու գնացողներն այնքան շատ էին, որ նույնիսկ հաց ուտելու ժամանակ չունեին։
Քրիստոսը հոգ է տանում ոչ միայն աշակերտների ծառայության, այլ նաև նրանց մարմնական տկարության հաղթահարման համար։ Նա ասում է, որ մի քիչ հանգստանան։ Սա ցույց է տալիս Նրա քաղցր և խոհեմ հոգատարությունը։ Նա չի պահանջում անդադար աշխատել առանց դադարի, այլ ճանաչում է մարդու մարմնական սահմանները։ Ծառայությունը մեծ պատիվ է, բայց այն չի վերացնում այն ճշմարտությունը, որ մարդը ստեղծված է նաև հանգստի կարիքով։ Այնքան շատ էին եկողներն ու գնացողները, որ նույնիսկ հաց ուտելու ժամանակ չունեին։ Սա ցույց է տալիս ծառայության լարվածությունը և ժողովրդական մեծ հոսքը դեպի Հիսուսը։ Բայց Տերը գիտեր, որ ուժասպառ ծառայողը չի կարող երկարատև կերպով օգտակար լինել։ Այսպես Նա սովորեցնում է հավասարակշռություն՝ եռանդ ծառայության մեջ և հնազանդություն հանգստի անհրաժեշտության հանդեպ։ Միևնույն ժամանակ այս հրավերը նաև նշանակում է Իր հետ առանձին լինել, այնպես որ հանգիստը դառնում է ոչ միայն մարմնական վերականգնում, այլ նաև հոգևոր նորոգում՝ Տիրոջ ներկայության մեջ։