Աղջիկը դուրս գնաց ու ասաց իր մորը. «Ի՞նչ խնդրեմ»։ Իսկ նա ասաց. «Հովհաննես Մկրտչի գլուխը»։
Այստեղ բացահայտվում է, թե որքան խոր և կանխամտածված էր Հերովդիայի ոխը։ Աղջիկը ինքնուրույն որևէ մեծ ցանկություն չուներ, բայց անմիջապես գնում է մոր մոտ խորհուրդ հարցնելու։ Նա չի գործում սեփական դատողությամբ, այլ մոր ազդեցությամբ։ Մայրը առանց տատանվելու պահանջում է Հովհաննես Մկրտչի գլուխը։ Սա վկայում է, որ իր սրտում նա երկար ժամանակ արդեն սնուցել էր այդ մահաբեր ցանկությունը։ Մեղքը, երբ պահվում է առանց ապաշխարության, հասունանում է և առիթ գտնելուն պես արտահայտվում է իր ամբողջ չարությամբ։ Այն, ինչ սկզբում ոխ էր, այժմ դառնում է սպանության կոնկրետ պահանջ։ Այս տեսարանը նաև ցույց է տալիս վատ ազդեցության ահավոր զորությունը։ Մայրը իր աղջկան դարձնում է իր չար ցանկության գործիքը։ Ընտանիքի ներսում, որտեղ պիտի կրթվեր բարին, ներարկվում է անասելի չարություն։