Եվ հարմար օր եղավ, երբ Հերովդեսն իր ծննդյան տարեդարձի առթիվ ընթրիք էր տալիս իր նախարարներին, հազարապետներին և Գալիլեայի մեծամեծներին։
Ավետարանիչը ցույց է տալիս, թե ինչպես է չարը հաճախ օգտագործում աշխարհիկ խնջույքները, պատիվը և անհոգությունը իր նպատակների համար։ Ծննդյան տոնը, որը կարող էր լինել պարզապես ուրախություն, դառնում է այն վայրը, որտեղ, ինչպես կտեսնենք հաջորդիվ, հասունանում է արյունալի որոշում։ Երբ մարդիկ հավաքվում են իշխանության և պատվի շուրջ, խոհեմությունը հաճախ թուլանում է, իսկ կրքերը՝ ազատվում։ Այսպիսի միջավայրում ավելի մեծ վտանգի մեջ է այն մարդը, որը զուրկ է Աստծո երկյուղից։ Արտաքին փառքը և մարդկային պատվասիրությունը դառնում են այն բեմը, որի վրա, ինչպես կտեսնենք հաջորդիվ, խաղացվում է ողբերգություն։ Սա ցույց է տալիս, որ ուրախությունները, եթե զուրկ են սրբությունից, կարող են վերածվել մեծ չարիքի։