իսկ Հովհաննեսը Հերովդեսին ասում էր. «Քո եղբոր կնոջը քեզ կին առնելն օրինավոր չէ»։
Այս համարը ցույց է տալիս Հովհաննեսի մարգարեական հավատարմությունը։ Նա չի փորձում մեղմացնել ճշմարտությունը իշխանավորի ականջին հաճելի դարձնելու համար։ Նա հստակ ասում է, որ Հերովդեսի հարաբերությունը անօրեն է։ Այստեղ երևում է Աստծո ծառայի իրական պարտքը՝ անվախորեն խոսել այն, ինչ Աստծո օրենքն է պահանջում։ Հովհաննեսը չէր առաջնորդվում քաղաքական հաշվարկով կամ անձնական անվտանգությամբ։ Նրա համար առաջնայինը Տիրոջ խոսքին հավատարիմ լինելն էր։ Սա օրինակ է բոլոր ժամանակների հոգևոր ծառայողների համար։ Երբ մեղքը նստում է իշխանության աթոռին, ճշմարտությունը չի դադարում մեղք կոչել այն։ Այս խոսքն էլ բացահայտում է Աստծո օրենքի բարոյական կայունությունը։ Այն չի փոխվում մարդկանց դիրքի, ուժի կամ շահերի համաձայն։