Որովհետև Հերովդեսն ինքն էր մարդ ուղարկել և ձերբակալել Հովհաննեսին, կապել էր նրան և բանտարկել իր եղբոր՝ Փիլիպպոսի կնոջ՝ Հերովդիայի պատճառով։ Բանն այն էր, որ Հերովդեսը նրան իրեն կին էր դարձրել,
Ավետարանիչը հիմա բացատրում է Հովհաննեսի մահվան պատմական պատճառը։ Հերովդեսը Հովհաննեսին բռնեց ոչ թե քաղաքական վտանգի պատճառով, այլ որովհետև ճշմարտության ձայնը խոցել էր իր մեղավոր կյանքը։ Նա ապօրինի կերպով առել էր իր եղբոր կնոջը՝ Հերովդիային և Հովհաննեսը չէր կարող լռել այդ մեղքի հանդեպ։ Այսպիսով, Հովհաննեսի բանտարկությունը դառնում է արդարության համար կրած հալածանքի օրինակ։ Երբ Աստծո ծառան հայտարարում է ճշմարտությունը, աշխարհի ուժեղները հաճախ չեն հանդուրժում նրան՝ ոչ թե նրա սխալի, այլ իրենց համար ոչ ցանկալի ճշմարտության բացահայտման պատճառով։ Հերովդեսի կյանքում մեղքն ու իշխանությունը միավորվել էին։ Բայց Աստծո օրենքը չէր լռում այդ միության առաջ։ Հովհաննեսը կանգնեց որպես վկա՝ Աստծո սրբության և ամուսնության օրենքի համար և դրա պատճառով տառապեց։