Եվ երբ հեռվից տեսավ Հիսուսին, վազեց ու երկրպագեց Նրան։
Թեև այդ մարդը գտնվում էր ծայրահեղ դիվական գերության մեջ, նա հեռվից տեսնելով Հիսուսին վազեց դեպի Նա։ Սա արտառոց տեսարան է։ Այն մարդը, որը չէր կարողանում խաղաղ մնալ մարդկանց մոտ և որին ոչ ոք չէր կարողանում մոտեցնել բնական կարգի, հիմա շտապում է դեպի Քրիստոսը։ Այստեղ երևում է այն ճշմարտությունը, որ Փրկչի ներկայությունը անտարբեր չի թողնում ոչ մեկին։ Դիվական ուժերը ևս ճանաչում են Նրա գերազանցությունը և դողում են Նրա առաջ։ Նրա երկրպագելը պետք է հասկանալ որպես հարկադրված ճանաչում Քրիստոսի իշխանությունը։ Դա դեռ փրկարար հավատքի հանգստություն չէր, բայց արդեն բացահայտում էր, թե Ով է կանգնած նրա առաջ։ Երբ Հիսուսը մոտ է, չարի թագավորությունը չի կարող մնալ անհաղորդ։ Լույսը ստիպում է խավարին արձագանքել։ Այս համարը մեզ նաև հիշեցնում է, որ շատ անգամ մարդը կարող է թվալ ալիովին կորած, բայց Տիրոջ մեկ հայտնությունը բավական է, որպեսզի նա ամբողջությամբ վերափոխվի։