Երբ Հիսուսը լսեց ասված խոսքը, ասաց ժողովրդապետին. «Մի՛ վախեցիր, միայն հավատա՛»։
Այս կարճ խոսքը Ավետարանի ամենամխիթարիչ հորդորներից մեկն է․ «Մի՛ վախեցիր, միայն հավատա՛»։ Այս խոսքերով Քրիստոսը Հայրոսին կոչ է անում պահել և շարունակել այն հավատքը, որով նա արդեն եկել էր Իր մոտ։ Նա չի սկսում երկար բացատրել մահվան բնույթը կամ աղջկա վիճակը, այլ անմիջապես դիմում է նրա սրտին։ Այստեղ վախը և հավատքը դրվում են իրար դիմաց։ Այստող միտքը այն չէ, թե հավատացյալը երբեք վախ չի զգում, այլ այն, որ փորձության պահին նա կոչված է չթողնել, որ վախը գերիշխի իր վրա ավելի, քան վստահությունը Քրիստոսի հանդեպ։ Տերը հաճախ հենց ամենածանր լուրի պահին է տալիս հավատքի այս պարզ և զորավոր հորդորը։ Երբ մարդը այլևս որևէ ապավեն չի տեսնում, այդ ժամանակ «միայն հավատա՛» խոսքը դառնում է նրա միակ հաստատուն հենարանը։