Եվ կինը, վախենալով ու դողալով նրա համար, որ գաղտնի էր արել,- որովհետև գիտեր, թե ի՛նչ է կատարվել իր հետ,- եկավ ընկավ Նրա առջև և ամեն բան ճշգրտությամբ ասաց։
Կինը գալիս է վախենալով և դողալով, որովհետև զգում է, որ կանգնած է ոչ միայն բժշկի, այլ սուրբ Տիրոջ առաջ։ Նրա վախը կապված էր նաև իր վիճակի հետ, որովհետև նա օրենքի համաձայն անմաքուր էր համարվում։ Հիսուսի հարցնելուց հետո կինը հասկանում է, որ չի կարող թաքուն մնալ : Այնուամենայնիվ վախը նրան չի հեռացնում, քանի որ նա գալիս է, ընկնում է Նրա առաջ և պատմում է ամբողջ ճշմարտությունը։ Սա գեղեցիկ պատկեր է այն հոգու, որը բացվում է Աստծո առաջ առանց դիմակների։ Իսկական հավատքը վերջում խոստովանում է ճշմարտությունը։ Ինչպես նշում են մեկնաբանները, նա այժմ ոչ միայն բժշկված էր մարմնապես, այլև կոչված էր հրապարակայնորեն ընդունելու, որ իր փրկությունն ամբողջովին Քրիստոսից է։ Այս խոստովանությունը նաև ազատում է նրան ամոթից, որովհետև նա այլևս թաքնված հիվանդ չէր, այլ բացահայտ շնորհ ստացած վկա։