Եվ Հիսուսն այդ նույն պահին զգաց, որ Իրենից զորություն դուրս եկավ, ժողովրդին դառնալով՝ ասաց. «Ո՞վ դիպավ Իմ հանդերձին»։
Քրիստոսը գիտակցում է, որ Իրենից զորություն դուրս եկավ։ Սա չի նշանակում, թե Նրա զորությունը պակասեց կամ թե ինչ-որ բան եղավ Իր կամքից անկախ։ Ավելի շուտ դա ցույց է տալիս Նրա կատարյալ գիտակցությունը և այն, որ հրաշքը տեղի ունեցավ Իր կենդանի կամքով։ Նա հարցնում է՝ «Ո՞վ դիպավ Իմ հանդերձին» ոչ թե որովհետև չգիտեր, այլ որովհետև ուզում էր, որ կինը դուրս գա թաքուն վիճակից և բացահայտ հավատքով խոստովանի ստացած շնորհը։ Քրիստոսը հաճախ մարդկանց չի թողնում միայն գաղտնի օրհնությամբ, այլ նրանց բերում է նաև հրապարակային խոստովանության։ Սա կարևոր է, որովհետև հավատքը չպետք է մնա միայն ներքին զգացում, այլ երբեմն կոչված է վկայության։