Որովհետև մտքում խորհում էր. «Եթե նույնիսկ Նրա հանդերձին դիպչեմ, կբժշկվեմ»։
Այստեղ բացահայտվում է կնոջ ներքին հավատքի խորությունը։ Նա ասում էր ինքն իրեն, որ եթե միայն Նրա հանդերձին դիպչի, կբժշկվի։ Նա գուցե որոշ իմաստով անկատար պատկերացում ուներ Քրիստոսի գործելու ձևի մասին, բայց դրա հիմքում կար ճիշտ հավատք Նրա զորության հանդեպ։ Ճշմարիտ հավատքը երբեմն կարող է սկսվել շատ խոնարհ և թույլ դրսևորմամբ, սակայն եթե նրա առարկան Քրիստոսն է, այն չի մերժվում։ Կինը չի հավատում իր արժանիքին, ոչ էլ մարդկանց օգնությանը։ Նա ամբողջ հույսը դնում է Հիսուսի վրա։ Սա է փրկարար հավատքի հիմնական հատկանիշը՝ դուրս գալ ինքն իրենից և կառչել Տիրոջից։