Եվ գնաց և սկսեց Դեկապոլիսում քարոզել, թե ինչ մեծ բաներ արեց Հիսուսն իր համար, և բոլորը զարմանում էին։
Այդ մարդը հնազանդվեց։ Նա գնաց և վկայեց։ Նրա քարոզչությունը մեծ աստվածաբանական ճշմարտություն չէր համակարգված ձևով, այլ իր անձնական փորձառության կենդանի վկայությունը։ Նա պատմում էր, թե ինչ մեծ բաներ արեց Հիսուսն իր համար։ Այս է իսկական վկայության հիմքը։ Երբ մարդը ճաշակում է Տիրոջ ողորմությունը, նրա շուրթերից բնականորեն հնչում է այն, ինչ Աստված արել է իր կյանքում։ Դեկապոլիսը բազմաքաղաք շրջան էր և այնտեղ այս մարդու վկայությունը դառնում է մի նախապատրաստում հետագա Ավետարանի տարածման համար։ Մարդիկ զարմանում էին, որովհետև նրա կյանքն ինքնին անհերքելի ապացույց էր։ Նա այն մարդն էր, որին բոլորը գիտեին իր նախկին վիճակով։ Այժմ բոլորը տեսնում էին նրա փոփոխությունը։ Այսպիսով, շնորհի ամենահզոր ապացույցներից մեկը նոր կյանքն է, որը շատ ավելի լավ է երևում նախկին խավարի ֆոնին։