Բայց Հիսուսը նրան թույլ չտվեց, այլ ասաց. «Գնա՛ քո տուն, քո ընտանիքի մոտ և պատմի՛ր նրանց այն, ինչ Տերը քեզ արեց և թե ինչպե՛ս քեզ ողորմեց»։
Քրիստոսը չի կատարում այդ մարդու խնդրանքը ոչ այն պատճառով, որ մերժում է նրան, այլ որովհետև նրա համար ուրիշ ծառայություն է պատրաստել։ Նա պիտի վերադառնար իր տուն և իր ժողովրդին պատմեր այն մեծ գործերի մասին, որ Տերը արել էր իր համար (իր նոր վիճակով ժողովրդին ներկայանալն իսկ, արդեն խոսուն էր) ։ Սա շատ նշանակալից է։ Փրկված մարդը միշտ չէ, որ պետք է հեռանա իր սովորական կյանքից և մարդկանցից ու ապրի առանձնացված։ Շատ անգամ Քրիստոսը նրան ուղարկում է հենց իր տուն, իր շրջապատ և իր անցյալի մարդկանց մեջ՝ վկայելու Աստծո ողորմության մասին։ Այն մարդը, որը առաջ սարսափի առիթ էր, այժմ պիտի դառնար շնորհի վկայություն։ Նրա կյանքը պիտի դառնար կենդանի քարոզ։ Այս խոսքի մեջ նաև երևում է, որ Քրիստոսն Իրեն նույնացնում է Տիրոջ՝ Աստծո գործերի հետ։ «Ինչ Տերը քեզ արեց և թե ինչպե՛ս քեզ ողորմեց» ասելով Նա ներառում է այն, ինչ Ինքը հենց նոր արեց։ Սա կրկին հուշում է Նրա աստվածային ինքնության մասին։