Եվ սկսեցին աղաչել Հիսուսին, որ հեռանա իրենց սահմաններից։
Սա այդ մարդկանց ամենացավալի արձագանքն է։ Նրանք չխնդրեցին, որ Քրիստոսն ավելի երկար մնա և առավել բարիք գործի իրենց մեջ։ Չխնդրեցին նաև, որ իրենց նույնպես սովորեցնի կամ բժշկի։ Փոխարենը աղաչեցին, որ հեռանա։ Ինչո՞ւ։ Մեկնաբանները ցույց են տալիս, որ նրանց սրտերը կապված էին ավելի շատ իրենց ունեցվածքին, իրենց խաղաղ թվացող կարգին և իրենց սովոր վիճակին, քան Աստծո սուրբ ներկայությանը։ Քրիստոսի գալուստը խառնեց իրենց տարածքի սովորական ընթացքը և նրանք նախընտրեցին ապրել իրենց նախկին կյանքով, քան ընդունել Աստծո զորությունը։ Սա մարդու սրտի ողբերգական պատկեր է։ Երբ երկրային շահը ավելի թանկ է դառնում, քան աստվածային ներկայությունը, մարդը կարող է խնդրել, որ հենց Փրկիչը հեռանա։ Այս համարը լուրջ զգուշացում է մարդկանց, որ չկապվեն այնպիսի բաների հետ, որոնք կարող են հեռացնել նրանց Քրիստոսի ներկայությունից, այլ պատրաստ լինեն ընդունելու Նրան, նույնիսկ երբ դա հարվածում է նրանց կեղծ ապահովություններին։