Եվ աղաչում էին Նրան՝ ասելով. «Ուղարկի՛ր մեզ խոզերի մեջ, որպեսզի նրանց մեջ մտնենք»։
Դևերը խնդրում են մտնել խոզերի մեջ, որովհետև նրանք չեն կարող ինքնուրույն տեղաշարժվել և գործել առանց Քրիստոսի թողտվության։ Սա կրկին վկայում է, որ նույնիսկ խավարի ուժերը գտնվում են Նրա իշխանության տակ։ Սակայն այս խոսքերի մեջ բացահայտվում է նաև չարի բնույթը։ Այն միշտ փնտրում է մարմնավորվելու, գործելու և կործանելու տեղ։ Չարի համար բավարար չէ անգործ մնալը։ Նրա էությունը ապականելն է։ Դևերի այս խնդրանքն արտահայտում է նրանց չարակամությունը նաև շրջապատի նկատմամբ, որովհետև ուր նրանք գնում են, այնտեղ բերում են խռովություն և կորուստ։ Այդուհանդերձ նրանք անգամ իրենց չար նպատակի մեջ կախված են Քրիստոսի խոսքից։