Աշակերտները թողեցին ժողովրդին և իրենց հետ վերցրին Հիսուսին ու մի նավակով հեռացան։ Նրանց ուղեկցում էին նաև այլ նավակներ։
Այս համարը պահպանում է պատմության կենդանի և իրական բնույթը։ Աշակերտները Հիսուսին վերցնում են հենց այն պահին և այն վիճակում, ինչում Նա ուսուցանումից հետո էր՝ առանց պատրաստվելու կամ հանգստանալու։ Սա կարող է ակնարկել նաև Նրա մարդկային հոգնածությունը ծառայությունից հետո։ Մարկոսը հաճախ ընդգծում է նման մանրամասներ, որոնք ավելի ակնառու են դարձնում Քրիստոսի իրական մարդեղությունը։ Հիսուսը ոչ թե վերացական պատկեր էր, այլ իրական անձ, Ով ծառայությունից հետո նավակով անցնում էր լիճը։ Մյուս նավակների հիշատակումը ևս ցույց է տալիս, որ այս իրադարձությունը տեղի էր ունենում բազմաթիվ մարդկանց ներկայությամբ և ուշադրության ներքո։