Եվ առանց առակի չէր խոսում նրանց հետ, իսկ առանձին Իր աշակերտներին ամեն բան բացատրում էր։
Այս համարը նորից ընդգծում է տարբերությունը բազմության և աշակերտների միջև։ Առակները ժողովրդի համար ընդհանուր ձևով հնչող խոսք էին, իսկ աշակերտներին Հիսուսը բացատրում էր ամեն բան։ Սա ցույց է տալիս, որ խորը հասկացողությունը կապված է Հիսուսի հետ մտերմությամբ։ Ով մնում է Նրա հետ, ավելի շատ է լույս ստանում։ Ով միայն հեռվից լսում է, սահմանափակ մտքով է մնում։ Այսպիսով, հոգևոր գիտելիքը միայն լսողական տեղեկություն չէ, այլ հարաբերության մեջ ստացվող բացահայտում։ Հիսուսն Իր աշակերտներին հատուկ կերպով ձևավորում էր, որպեսզի նրանք ոչ միայն լսողներ, այլ նաև ապագա վկաներ ու ուսուցիչներ դառնան։