Հիսուսն այսպիսի առակներով էր նրանց ուսուցանում խոսքը, այնպես որ կարողանային լսել։
Այս համարը ցույց է տալիս Քրիստոսի ուսուցման հարմարեցված իմաստությունը։ Նա խոսում էր նրանց հետ այնպիսի կերպով, ինչպես կարող էին լսել։ Սա չի նշանակում, թե ճշմարտությունը փոխվում էր, այլ որ Տերն այն տալիս էր մարդկանց կարողության և պատրաստվածության չափով։ Աստվածաշնչյան հայտնությունը հաճախ աստիճանական է։ Մարդը չի կարող միանգամից կրել ամբողջ լույսը, եթե սիրտը դեռ պատրաստ չէ։ Քրիստոսի խոսքերը լի էին կատարյալ ճշմարտությամբ, սակայն Նա դրանք հաղորդում էր այնպիսի ձևով, որ լսողը կարողանար ինչ-որ չափով ընդունել և հետո աստիճանաբար խորանալ։ Սա մեծ դաս է նաև ուսուցման համար ընդհանրապես։ Ճշմարտությունը պետք է հայտնել հավատարիմ ձևով, բայց նաև իմաստությամբ և սրտի վիճակը հաշվի առնելով։