Եվ առակներով շատ բան էր ուսուցանում նրանց և Իր ուսուցման մեջ ասում էր նրանց.
Այս համարը մեզ հայտնում է Քրիստոսի ուսուցման եղանակի մասին։ Նա առակներով էր շատ բան սովորեցնում։ Առակը երկրային պատմության կամ պատկերի միջոցով երկնային ճշմարտություն փոխանցելու միջոց է։ Այս կերպ մարդկանց առօրյա կյանքին ծանոթ բաները՝ սերմը, հողը, ճրագը, ծառը, դաշտը, դառնում էին հոգևոր խորը խորհուրդների կրողներ։ Սա ցույց է տալիս Աստծո իմաստությունը, որովհետև Նա խոսում է այնպես, որ ճշմարտությունը և՛ հասանելի լինի խոնարհ ու փնտրող սրտի համար, և՛ ծածկված մնա նրանցից, ովքեր միայն արտաքին լսողներ են։ Առակն այստեղ իբրև դուռ է․ ով սրտով մոտենում է, ներս է մտնում և գտնում կյանքի իմաստ, իսկ ով անտարբեր է, նրա համար այն մնում է ընդամենը պարզ պատմություն։ Այսպես Քրիստոսի ուսուցումը միաժամանակ հայտնություն էր և փորձություն՝ բացահայտելով, թե մարդիկ ինչպիսի սրտով էին լսում։