Եվ երբ պտուղը հասնի, անմիջապես մանգաղն է ուղարկում, որովհետև հնձի ժամանակը հասել է»։
Առակն այստեղ բերվում է իր լրումին։ Աճը նպատակ ունի հասունության, իսկ հասունությունը՝ հնձի։ Սա մի կողմից ցույց է տալիս, որ Աստծո արքայությունը վերջնական նպատակ ունի և շարժվում է պատմության ավարտի ուղղությամբ։ Այն պարզապես անվերջ ընթացք չէ առանց լրումի։ Կգա ժամանակ, երբ Աստված կհավաքի Իր բերքը։ Սա կարող է մատնանշել թե՛ անձնական կյանքի պտղաբերությունը, թե՛ պատմության վերջնական դատաստանի և հավաքման օրը։ «Անմիջապես մանգաղն է ուղարկում» խոսքում կա թե՛ բնական հաջորդականություն, թե՛ աստվածային որոշակիություն։ Երբ ժամանակը լրանա, Տերը կգործի։ Այս պատճառով հավատացյալը պիտի ապրի ոչ միայն աճի ընթացքի մեջ, այլ նաև վերջնական հանդիպման գիտակցությամբ։