թե հողն ինքնաբերաբար բերք է տալիս. նախ՝ խոտը, ապա՝ հասկը և ապա՝ լեցուն ցորենը հասկի մեջ։
Այս համարը ցույց է տալիս աճի աստիճանական կարգը։ Նախ խոտն է, հետո հասկը, ապա ամբողջական հասուն ցորենը հասկի մեջ։ Այս ընթացքը մեզ ուսուցանում է, որ Աստծո արքայության գործը հաճախ ժամանակ է պահանջում։ Հոգևոր կյանքում նույնպես կա զարգացման ընթացք։ Մարդը միշտ միանգամից չի հասնում հասունության։ Սկզբում կան փոքր նշաններ, ապա ավելի հստակ ձևեր և վերջում՝ հասուն պտուղ։ Այս համբերատար ընթացքը չպետք է արհամարհել։ Աստված գործում է ոչ թե շտապողական խառնաշփոթով, այլ իմաստուն կարգով։ Միևնույն ժամանակ «հողն ինքնաբերաբար բերք է տալիս» արտահայտությունը չի նշանակում Աստծուց անկախ գործընթաց, այլ այն, որ Աստված դրել է աճի մի ներքին զորություն, որն աշխատում է Իր կամքով։ Այս համարը մեծ մխիթարություն է նրանց համար, ովքեր փոքր սկիզբներ են տեսնում և հուսահատվում են։ Աստված գիտի, թե ինչպես է փոքր ծիլը հասցվում պտղաբեր հասունության։