Իսկ բարեբեր հողի մեջ սերմանվածները նրանք են, ովքեր լսում են խոսքը, ընդունում այն և պտուղ տալիս. մեկի դիմաց՝ երեսուն, մեկի դիմաց՝ վաթսուն և մեկի դիմաց՝ հարյուր»։
Այս համարը ցույց է տալիս, թե ով է ճշմարիտ լսողը։ Նա ոչ միայն լսում է խոսքը, այլ ընդունում է այն՝ սրտով բացվելով և հնազանդությամբ արձագանքելով։ Այս ընդունումը պարզապես մտքով համաձայնվելը չէ, այլ ներքին փոփոխություն է, երբ Աստծո խոսքը սկսում է գործել մարդու կյանքում։ Եվ դրա բնական արդյունքը պտուղն է։ Քրիստոսը հստակ ցույց է տալիս, որ ճշմարիտ հավատքը չի մնում անպտուղ։ Այն անպայման երևում է մարդու կյանքում։ Պտուղը կարող է տարբեր չափերի լինել՝ երեսուն, վաթսուն կամ հարյուրապատիկ, սակայն կարևորն այն է, որ պտուղ բերող մարդկանց կյանքում կա իրական փոփոխություն։ Բարեբեր հողը այն «սիրտն է», որը ընդունում, պահում է խոսքը և թույլ է տալիս, որ այն ձևափոխի իր կյանքը։ Եվ այնտեղ, ուր սիրտը խոնարհ է և բաց, Աստծո խոսքը գործում է զորությամբ՝ բերելով սիրո, սրբության, հավատարմության և Աստծո կամքին հնազանդ կյանքի պտուղ։ Սա ոչ միայն նկարագրություն է, այլ նաև հրավեր՝ դառնալու այն «հողը», որտեղ Աստծո խոսքը ապրում և պտուղ է տալիս։