Եվ դարձյալ սկսեց ուսուցանել լճի եզերքին։ Եվ Նրա շուրջը շատ մեծ բազմություն հավաքվեց, այնպես որ Նա նավակ մտավ և լճում նստեց, իսկ ամբողջ բազմությունը ցամաքի վրա էր՝ լճի եզերքին։
Այս համարը ներկայացնում է այն տեսարանը, ուր Քրիստոսը կրկին կանգնած է ժողովրդի առջև որպես Աստվածային Վարդապետ։ Բազմությունը մեծ էր, դրա պատճառով Նա նավակ մտավ ու նստեց լճում, իսկ ժողովուրդը մնաց ցամաքի վրա։ Սա ոչ միայն գործնական լուծում էր, որպեսզի բոլորը կարողանային տեսնել և լսել Նրան, այլ նաև ցույց է տալիս, որ Նրա խոսքը հնչում էր այնպես, որ հասանելի լինի ամբողջ բազմությանը։ Մարկոսը հաճախ ցույց է տալիս Քրիստոսին մարդկանց կյանքի ամենաբնական միջավայրերում՝ տներում, ճանապարհին, լճի ափին, որպեսզի հասկանալի լինի, որ Աստծո արքայությունը մտնում է մարդկանց իրական կյանք։ Այստեղ նաև երևում է Տիրոջ համբերությունը․ որքան էլ մարդկանց հոսքը մեծ լիներ, Նա դարձյալ պատրաստ էր ուսուցանել, որովհետև մարդու ամենախոր կարիքը շարունակում էր մնալ Աստծո խոսքը։