Եվ աշակերտներին ասաց, որ մի փոքր նավ պատրաստ պահեն Իր համար՝ բազմության պատճառով, որպեսզի մարդիկ Իրեն չսեղմեն։
Այս մանրամասնությունը միաժամանակ պատմական է և խորապես մարդկային։ Բազմությունն այնքան մեծ էր, որ մարդիկ գործնականում սեղմում էին Քրիստոսին։ Փոքր նավը դառնում է միջոց, որով Նա կարող էր շարունակել ծառայել առանց խեղդվելու այդ ճնշման մեջ։ Սա հիշեցնում, որ Ավետարանը պատմում է իրական պատմություն՝ իրական մարդկանց, իրական տեղերի և իրական իրավիճակների մասին։ Բայց այս գործնական դրվագն ունի նաև հոգևոր երանգ։ Տերը պատրաստություն է տեսնում ծառայության համար։ Նա ոչ անփույթ է, ոչ էլ մարդկանց խանդավառության հոսքին ամբողջովին տրվող։ Նա գործում է կարգով և իմաստությամբ։ Նույնիսկ մեծ բազմության պայմաններում Նրա ծառայությունը մնում է ուղղորդված և վերահսկվող։ Սա ուսուցանում է, որ սուրբ գործը երբեք չի հակառակվում իմաստությամբ կազմակերպվածությանը։ Աստծո գործերում ոգևորությունը պետք է գործի խոհեմության հետ։