Եվ եկան Նրա մայրը և եղբայրները ու դրսում կանգնելով՝ մարդ ուղարկեցին Նրան կանչելու։
Այստեղ պատմությունը վերադառնում է այն թեմային, որ նախապես ակնարկվել էր։ Քրիստոսի ընտանիքը գալիս է և ուզում է Նրան դուրս կանչել։ Այս տեսարանը մարդկային է և հասկանալի։ Նրա հարազատները ցանկանում էին մոտենալ Նրան և հավանաբար ինչ-որ կերպ միջամտել իրավիճակին։ Բայց Մարկոսն այս դրվագը դնում է մի այնպիսի վայրում, որ այն ավելի խոր նշանակություն է ստանում։ Արտաքին ազգակցությունը հիմա պիտի համեմատվի այն հոգևոր կապի հետ, որ Քրիստոսը պատրաստվում է բացահայտել։ Դրսում կանգնելը ինքնին խորհրդանշական երանգ ունի։ Նրանք մոտ են ըստ մարմնի, բայց ներկայումս դուրս են այն շրջանակից, որտեղ Քրիստոսը խոսում և գործում է։ Շուտով Տերը պիտի ցույց տա, թե ով է Իր համար իսկապես մերձավոր։