Հիսուսն այս ասաց, որովհետև ասում էին՝ «Նրա մեջ պիղծ ոգի կա»։
Մարկոսն այս կարճ բացատրությամբ ցույց է տալիս, թե ինչ պատճառով ասաց Տերն այդ ծանր խոսքերը։ Դպիրներն էին, որ Քրիստոսի սուրբ և ազատարար գործը կոչում էին պիղծ հոգու ներգործություն։ Այս մեղադրանքը պարզապես կոպիտ խոսք չէր։ Այն բացահայտում էր խորը հոգևոր ապստամբություն։ Այստեղ շատ կարևոր է նկատել, որ Քրիստոսը այս զգուշացումը տալիս է կոնկրետ իրավիճակի մեջ։ Նա չի կամենում մարդկանց անիմաստ վախի մեջ գցել, այլ բացահայտում է, թե որքան սարսափելի է, երբ մարդն իրեն այնքան է կարծրացնում, որ Աստծո ամենամաքուր գործն անվանում է դիվային։ Սա պետք է բոլորիս խոնարհեցնի և պահի զգոնության մեջ, որպեսզի երբեք մեր սրտերը չդառնան նման չափով մթագնած։