Եվ ուշադրությամբ հետևում էին Հիսուսին՝ տեսնելու, թե շաբաթ օրով կբժշկի՞ մարդուն, որպեսզի ամբաստանեն Նրան։
Այս համարը ցավալի հակադրություն է բացահայտում։ Մի կողմից կա տառապող մարդ, մյուս կողմից՝ նրան շրջապատողներ, որոնք ավելի շատ հետաքրքրված են ոչ թե նրա բժշկությամբ, այլ Քրիստոսի դեմ մեղադրանք գտնելով։ Նրանք հետևում էին Հիսուսին ոչ հավատքով, ոչ էլ ճշմարտությունը հասկանալու ցանկությամբ, այլ ծուղակելու մտքով։ Շաբաթ օրվա հարցը նրանց համար դարձել էր մի գործիք, որով իրենք փորձում էին դատել նույնիսկ Նրան, Ով եկել էր օրենքի իսկական իմաստը լրացնելու։ Այստեղ մարդու սրտի կուրությունը շատ սուր կերպով երևում է։ Երբ նախանձը կամ կարծրացած կրոնական հպարտությունը տիրում է սրտին, մարդն արդեն չի տեսնում ուրիշի ցավը։ Նա կարող է կանգնած լինել տառապողի կողքին և դարձյալ մտածել ոչ թե ողորմության, այլ դատելու մասին։ Այս դրվագը մեզ զգուշացնում է, որ հնարավոր է մարդը արտաքինով կրոնական լինի և միաժամանակ ներքուստ այնքան սառնասիրտ, որ Աստծո գործն անգամ փորձի մեղադրանքի նյութ դարձնել։