Եվ եթե տունը իր մեջ բաժանվի, այդ տունը չի կարող կանգուն մնալ։
Քրիստոսը նույն միտքը բերում է ավելի մոտ և առօրյա պատկերով։ Տունը մարդու կյանքի առավել անձնական շրջանակն է։ Եթե այնտեղ բաժանում կա, այդ տունը չի կարող խաղաղ ու հաստատուն մնալ։ Այս կերպ Նա ոչ միայն շարունակում է հերքել դպիրների մեղադրանքը, այլ նաև խոսում է մի սկզբունքի մասին, որն արտացոլվում է մարդկային բոլոր հարաբերություններում։ Աստծո ճշմարտությունը միավորող է, իսկ մեղքը՝ բաժանող։ Եթե մարդը կամ համայնքը ներքուստ երկփեղկված է, ապա նրա կործանումը ժամանակի հարց է։ Սակայն այստեղ հիմնական շեշտը մնում է այն բանի վրա, որ Քրիստոսի գործողությունները չեն կարող բխել խավարի թագավորությունից, քանի որ դրանք հենց այդ թագավորության գործերն են քանդում։