Եվ եթե թագավորությունն իր մեջ բաժանվի, այդ թագավորությունը չի կարող կանգուն մնալ։
Այս խոսքը պարզ սկզբունք է, որը յուրաքանչյուր մարդ կարող է հասկանալ․ բաժանումը քայքայում է ցանկացած թագավորություն։ Քրիստոսն այս միջոցով ցույց է տալիս, որ դպիրների մեղադրանքը տրամաբանական հիմք չունի։ Եթե սատանան իր իսկ զորությունները հանում է և իր գործը քանդում, ապա դա կնշանակի, որ նրա թագավորությունը ներքին փլուզման մեջ է։ Սակայն Ավետարանի պատկերը բոլորովին այլ բան է ցուցանում։ Այստեղ Քրիստոսը իշխանությամբ և նպատակաուղղված կերպով ներխուժում է չարի գործերի մեջ և քանդում դրանք։ Սա ոչ թե սատանայի ինքնաոչնչացումն է, այլ Աստծո արքայության հաղթական ներկայությունը։ Այս խոսքը նաև ավելի լայն ճշմարտություն ունի մարդու կյանքի համար․ բաժանված սիրտը, բաժանված տունը կամ բաժանված ժողովուրդը չի կարող կանգուն մնալ։ Միասնությունը, հատկապես ճշմարիտ հենքի վրա, անհրաժեշտ է կանգուն մնալու համար։