Այս համարը ավարտում է Տասներկուսի ցանկը՝ հիշեցնելով մի ցավալի ճշմարտություն։ Հուդան ևս ընտրված էր Քրիստոսի կողմից և գտնվում էր մյուս աշակերտների մեջ, սակայն հետագայում դարձավ Նրա մատնիչը։ Սա ցույց է տալիս, որ արտաքին կոչումն ու Քրիստոսին մոտ լինելը դեռևս չեն երաշխավորում ներքին հավատարմությունը։ Մարդը կարող է լսել Հիսուսի խոսքը և տեսնել Նրա գործերը, բայց սրտով հեռու մնալ Նրանից։ Հուդայի անունը այստեղ հիշատակվում է նաև որպես զգուշացում։ Նա չընկավ հանկարծակի, այլ աստիճանաբար շեղվեց՝ թույլ տալով, որ իր սրտում առաջանա անհավատություն և շահասիրություն։ Հուդայի պատմությունը հիշեցնում է, որ միայն Քրիստոսի հետ սկսելը բավարար չէ, այլ անհրաժեշտ է մնալ Նրա հետ մինչև վերջ։