Եվ իշխանություն ունենան հիվանդություններ բժշկելու և դևեր հանելու։
Քրիստոսն Իր ընտրյալներին տալիս է ոչ միայն ուսուցանելու հանձնարարություն, այլև որոշակի իշխանություն։ Սա ցույց է տալիս, որ նրանց ծառայությունը պիտի լինի Նրա ծառայության շարունակությունը և վկայությունը։ Հիվանդությունների բժշկությունն ու դևերի հանումը պարզապես արտասովոր նշաններ չէին։ Դրանք մատնանշում էին Աստծո արքայության ներխուժումը այս ընկած աշխարհի մեջ։ Այնտեղ, ուր Քրիստոսի իշխանությունն է գործում, մեղքի, հիվանդության և դիվային խավարի գործերը սկսում են քանդվել։ Առաքյալներն այս իշխանությունը չէին ստանում իրենց անձնական արժանիքի կամ բնական կարողությունների պատճառով։ Այն տրված էր նրանցից վեր գտնվող աղբյուրից՝ Քրիստոսից։ Սա կարևոր ուսուցում է եկեղեցու համար բոլոր ժամանակներում։ Ճշմարիտ հոգևոր ազդեցությունը չի ծնվում մարդու ուժերից, այլ նրան տրված աստվածային կանչից և շնորհից։