Եվ բարձրացավ լեռը ու կանչեց նրանց, ում Ինքն էր կամենում, և նրանք եկան Նրա մոտ։
Այս համարը անցում է կատարում դեպի մի նոր ու շատ կարևոր փուլ՝ առաքյալների ընտրությունը։ Լեռը Սուրբ Գրքում հաճախ հայտնության, աղոթքի և առանձնացման վայր էր հանդիսանում։ Այստեղ ևս, ինչպես նախորդիվ, Քրիստոսը հեռանում է բազմության աղմուկից և անում մի գործ, որն ուղղակի կապ ունի հետագա եկեղեցական պատմության հետ։ «Նա կանչում է նրանց, ում Ինքն էր կամենում» արտահայտությունը ընդգծում է ընտրության ինքնիշխանությունը։ Առաքելական կոչումը մարդկանց նախաձեռնության կամ վաստակի արդյունք չէր։ Այն ծնվում էր Քրիստոսի կամքից։ «Նրանք եկան Նրա մոտ» արտահայտությամբ բնութագրվող իրողությունը կարևոր է, որովհետև աստվածային կանչը մարդու կյանքում պահանջում է իրական արձագանք։ Տերը կանչում է, բայց նաև մարդիկ պետք է գան Նրա մոտ։ Այստեղ մենք տեսնում ենք շնորհի և հնազանդության գեղեցիկ միավորում։