Որովհետև շատերին բժշկել էր, այնպես որ բոլոր նրանք, ովքեր որևէ ախտ ունեին, ընկնում էին Նրա վրա՝ միայն թե դիպչեն Նրան։
Այս համարը ժողովրդի ցավի և Քրիստոսի զորության մի հզոր պատկեր է ներկայացնում։ Նա շատերին բժշկել էր և այդ պատճառով հիվանդները ձգտում էին թեկուզև դիպչեն Նրան։ Այստեղ տեսնում ենք, թե ինչպես է մարդկային հուսահատությունը միախառնվում հավատքի որոշակի ձևի հետ։ Նրանք զգում էին, որ Հիսուսի մեջ այնպիսի զորություն կա, որ Նրան մոտ լինելն անգամ կարող է կյանք փոխել։ Նրանց հավատքը գուցե դեռևս հասուն և լիովին գիտակցված չէր, բայց նրանց դեպի Հիսուսը մղող միտքը պարզ էր. իրենց բժշկությունը Նրա մեջ է։ Սա մեզ հիշեցնում է, որ այսօր էլ Քրիստոսի մոտ եկող մարդիկ միշտ չէ, որ լիարժեք ընկալմամբ են առաջին քայլն անում։ Շատերը գալիս են ցավից, կարիքից, նույնիսկ խառն զգացումներով։ Բայց երբ նրանց ճանապարհն իսկապես դեպի Նա է, Տերը հաճախ այդ առաջին, անկատար մոտեցումն էլ դարձնում է օրհնության սկիզբ։ Միևնույն ժամանակ այս տեսարանը ցույց է տալիս, թե որքան մեծ էր մարդկային թշվառությունը և որքան առատ էր Քրիստոսի բժշկող ողորմությունը։