Ո՞րն է ավելի հեշտ. անդամալույծին ասել՝ “քո մեղքերը քեզ ներված են”, թե ասել՝ “վե՛ր կաց, վերցրո՛ւ քո մահիճը և քայլի՛ր”։
Այս հարցով Քրիստոսը դպիրներին բերում է մի կարևոր դատողության առջև։ Արտաքինից ավելի հեշտ է ասել՝ «քո մեղքերը քեզ ներված են», որովհետև դրա անմիջական տեսանելի ապացույցը մարդկանց աչքին չկա։ Սակայն իրականում մեղքերի թողությունը շատ ավելի մեծ գործ է, քան մարմնական բժշկությունը, որովհետև այն առնչվում է մարդու հավիտենական վիճակին։ Իսկ մարմնական բժշկությունը դառնում է տեսանելի նշան, որով Քրիստոսը հաստատում է Իր անտեսանելի իշխանությունը։ Այսպիսով Նա ցույց է տալիս, որ այն Ով կարող է մարդու մարմինը մեկ խոսքով կանգնեցնել, նույնքան իրական իշխանություն ունի նաև հոգու հանդեպ։ Հարցը ոչ թե այն մասին է, թե որ խոսքն է հեշտ արտասանել, այլ թե Ով ունի այդ ամենը կատարելու աստվածային իրավունք ու զորություն։