Հիսուսն իր հոգում իմացավ, որ այդպես են խորհում իրենց սրտում, և ասաց. «Ինչո՞ւ եք այդ բաները խորհում ձեր սրտում.
Այս համարը վկայում է Քրիստոսի աստվածային ամենագիտությունը։ Նա լսում է ոչ միայն արտաբերված խոսքերը, այլ նաև սրտի գաղտնի խորհուրդները։ Դա պարզորեն ցույց է տալիս, որ Նրա առջև մարդու ներքին աշխարհը բաց է։ Հիսուսն այստեղ ոչ միայն բացահայտում է դպիրների մտքերը, այլ նաև նրանց կանգնեցնում է իրենց իսկ խղճի առաջ։ Նա հարցնում է ոչ թե որովհետև չգիտի պատասխանը, այլ որպեսզի նրանք գիտակցեն իրենց ներքին կուրությունն ու սրտի կարծրությունը։ Այս դրվագը հիշեցնում է, որ Աստծո առաջ ոչինչ թաքուն չէ․ մարդը կարող է մարդկանցից ծածկել իր մտքերը, բայց Տերը տեսնում է սրտի ամենախոր շարժառիթները։ Եվ այդ ամենատես հայացքը նպատակ ունի ոչ միայն դատել, այլ նաև ապաշխարության բերել։