Եվ երբ բազմության պատճառով չկարողացան մոտենալ Նրան, քանդեցին այն տանիքը, որի տակ Նա էր, և անցք բացելով՝ իջեցրին մահիճը, որի վրա անդամալույծը պառկած էր։
Այս համարը ցույց է տալիս հավատքի համառությունն ու վճռականությունը։ Բազմությունը նրանց համար դարձավ խոչընդոտ, սակայն նրանք չհանձնվեցին և նոր ճանապարհ գտան՝ հիվանդին Քրիստոսի առաջ բերելու։ Նրանց քայլը համարձակ էր և արտասովոր, բայց դրա հիմքում ընկած էր վստահությունը, որ եթե միայն հասնեն Տիրոջ ներկայությանը, փրկարար օգնությունը կստանան։ Այս դրվագը ուսուցանում է, որ ճշմարիտ հավատքը կանգ չի առնում արտաքին դժվարությունների առաջ։ Երբ մարդու մեջ ծնվում է վստահությունը, որ Քրիստոսի մոտ է իր ճշմարիտ օգնությունը, նա այլևս չի կանգնում դժվարությունների առաջ, այլ ամեն խոչընդոտ հաղթահարելով ձգտում է հասնել Նրա մոտ: Նրանց այս քայլը նաև հիշեցնում է աղոթքի հաստատակամությունը, որը չի դադարում, մինչև չհասնի Աստծո ողորմությանը։