Այս վերջնական խոսքը բացահայտում է Քրիստոսի գերիշխանությունը օրենքի հանդեպ։ Եթե Նա շաբաթի Տերն է, ապա ունի լիակատար իրավունք բացահայտելու դրա իսկական իմաստը և իշխանությամբ խոսելու դրա մասին։ Սա շատ ավելին է, քան պարզապես ուղղակի ուսուցչի մեկնություն: Այստեղ խոսում է Նա, Ով օրենքի հեղինակի հետ նույն աստվածային իշխանության մեջ է կանգնած։ «Մարդու Որդի» անվանումը կրկին միավորում է Նրա խոնարհ մարմնավորումն ու երկնային փառքը։ Այսպիսով այս գլուխը ավարտվում է մեծ հայտնությամբ․ Հիսուսը, Ով ներում է մեղքեր, կանչում է մեղավորներին, սովորեցնում է նոր կյանքի մասին և ճշմարիտ իմաստով մեկնաբանում է շաբաթ օրը, իրականում Տերն է։ Եվ Նրա առաջ մարդը կոչված է ոչ միայն զարմանալու, այլև հավատքով խոնարհվելու։