Եվ Նա ասաց նրանց. «Երբևէ չե՞ք կարդացել, թե ինչ արեց Դավիթը, երբ կարիք ունեցավ և քաղցեց ինքը և իր հետ եղողները։
Այս համարը ցույց է տալիս, թե ինչպես է Քրիստոսը պատասխանում ոչ թե պարզապես հակադարձելով, այլ Սուրբ Գրքի խոր իմաստը բացահայտելով։ Նա հիշեցնում է Դավթի օրինակը, որպեսզի ցույց տա, որ նույնիսկ Հին Ուխտում Աստված չէր նախատեսել օրենքը այնպես, որ այն արհամարհեր մարդկային ծայրահեղ կարիքները։ Դավթի հիշատակումը նաև կարևոր է, որովհետև նա օծյալ թագավոր էր և նրա օրինակը նշանակալի կերպով ցուցանում է ավելի մեծ Օծյալին՝ Քրիստոսին։ Տերը նրանց հարց է տալիս՝ «չե՞ք կարդացել», ինչը ոչ միայն հիշեցում է, այլ նաև մեղադրանք այն մարդկանց համար, որոնք շատ էին հենվում Գրքի գիտելիքի վրա, բայց չէին հասկանում դրա հոգևոր էությունը։