Մի շաբաթ օր Հիսուսն անցնում էր ցորենի արտերի միջով։ Նրա աշակերտները գնալու ժամանակ սկսեցին հասկ պոկել և ուտել։
Այս համարը ներկայացնում է մի իրավիճակ, որը պիտի բացահայտեր շաբաթ օրվա մասին մարդկանց սխալ պատկերացումները։ Աշակերտները ճանապարհին հասկ էին պոկում իրենց քաղցը մեղմելու համար և այդ հասարակ գործողությունը ինչպես կտեսնենք հաջորդիվ դառնում է վեճի առիթ։ Ավետարանը հաճախ ցույց է տալիս, թե ինչպես կրոնական ձևականությունը կարող է մարդուն այնքան կուրացնել, որ նա մոռանա օրենքի բուն նպատակը։ Շաբաթն Աստծո պարգևն էր մարդու բարօրության, հանգստի և Աստծո հիշողության համար, բայց այն վերածվել էր ծանր բեռի՝ մարդկային խիստ մեկնությունների պատճառով։ Հաջորդիվ Քրիստոսը բացահայտում է օրենքի ճշմարիտ իմաստը և վերադարձնում է այն իր սկզբնական նպատակին։