Եվ մի քանի օր հետո դարձյալ Կափառնաում մտավ, լուր տարածվեց, թե տանն է։
Այս համարը ցույց է տալիս, որ Քրիստոսի ներկայությունը կրկին հավաքում էր մարդկանց Իր շուրջը։ Կափառնաումում Նա արդեն հայտնի էր Իր ուսուցմամբ և հրաշքներով, ուստի հենց որ լսվեց, թե Նա տան մեջ է, ժողովրդի սպասումը նորից բորբոքվեց։ Այս փոքրիկ նշումը կարևոր է, որովհետև ցույց է տալիս Ավետարանի տարածման կենդանի ընթացքը․ որտեղ Քրիստոսն էր, այնտեղ մարդիկ ձգվում էին դեպի Նա՝ ոմանք կարիքից, ոմանք զարմանքից, իսկ ոմանք էլ հավատքի ծարավից։ Սակայն արտաքին մոտեցումը դեռ չէր նշանակում ճշմարիտ հավատք։ Ավետարանը շարունակ ցույց է տալիս, որ Քրիստոսի մոտ հավաքվելը միայն սկիզբն է, իսկ իրական օրհնությունը գալիս է այն ժամանակ, երբ մարդը ոչ միայն մոտենում է Նրան, այլև սրտով ընդունում Նրա խոսքը։