Եվ անցնելիս տեսավ Ալփեոսի որդի Ղևիին, որ մաքսատանը նստած էր, և ասաց նրան. «Արի՛ Իմ հետևից»։ Եվ նա վեր կացավ ու գնաց Նրա հետևից։
Այս համարը ցույց է տալիս Քրիստոսի շնորհի ազատությունն ու զորությունը։ Ղևին մաքսավոր էր, այսինքն այնպիսի մեկը, որ հասարակության աչքին հաճախ արհամարհված և մեղավոր էր համարվում։ Բայց Տերը տեսնում է ոչ միայն մարդու անցյալը կամ ներկայիս վիճակը, այլ նաև այն, թե ինչ կարող է անել շնորհը նրա կյանքում։ Մի կարճ կոչ՝ «Արի՛ Իմ հետևից», բավական եղավ նրա ամբողջ ընթացքը փոխելու համար։ Ղևին վեր կացավ և թողեց իր նախկին զբաղմունքը։ Սա դարձի կենդանի պատկեր է․ երբ Քրիստոսի ձայնը հասնում է սրտին, մարդը կարող է թողնել նույնիսկ այն կյանքի ձևը, որով երկար ժամանակ կապված էր։ Այս դրվագը մեծ հույս է տալիս ամեն մեղավորի, որ Տիրոջ կանչը հասնում է նույնիսկ այնտեղ, ուր մարդիկ այլևս քիչ հույս ունեն։