Բայց գնացե՛ք, նրա աշակերտներին և Պետրոսին ասե՛ք, որ ահա ձեզնից առաջ գնում է Գալիլեա. այնտեղ կտեսնեք նրան, ինչպես ասել էր ձեզ»։
Հարության ավետիսը անմիջապես դառնում է հանձնարարություն։ Կանայք պետք է գնան և հայտնեն աշակերտներին։ Հատուկ հիշատակվում է Պետրոսը, որովհետև նա ծանրապես ընկել էր ուրացմամբ և կարող էր կարծել, թե այլևս դուրս է մնացել Տիրոջ ողորմությունից։ «Եվ Պետրոսին» խոսքը հարուցյալ Քրիստոսի առանձնահատուկ շնորհի նշան է կոտրված աշակերտի հանդեպ։ Տերը չի մոռացել նրան, ով դառնապես լաց եղավ իր մեղքի համար։ Գալիլեայի խոստումը հիշեցնում է, որ Քրիստոսը հավատարիմ է Իր նախկին խոսքին․ Նա նախապես ասել էր, որ հարությունից հետո նրանցից առաջ Գալիլեա կգնա։ Հարությունը ոչ միայն Հիսուսի հաղթանակն է, այլ նաև Նրա աշակերտների վերականգնման սկիզբը։