Շաբաթվա առաջին օրը, շատ վաղ առավոտյան, արևը ծագելիս, եկան գերեզման։
Շաբաթվա առաջին օրը, այսինքն՝ կիրակի առավոտը, դարձավ նոր արարչության և նոր կյանքի սկիզբը։ Ինչպես առաջին արարչության ժամանակ Աստված լույս բերեց խավարի մեջ, այնպես էլ այս առավոտ Քրիստոսի հարությամբ բացվեց փրկության նոր լույսը։ Կանայք շատ վաղ են գալիս գերեզման՝ ցույց տալով իրենց ջերմ սերը և նվիրվածությունը Տիրոջ հանդեպ։ Արևի ծագելը այստեղ միայն ժամանակի նշում չէ, այլ նաև հոգևոր պատկեր․ խաչի խավարից հետո սկսվում է հարության լուսավոր առավոտը։ Նրանք գնում էին դեպի գերեզման՝ կարծելով, թե գտնելու են մեռած մարմին, բայց Աստված նրանց առաջնորդում էր դեպի դատարկ գերեզման և կենդանի հույս։ Այսպես էլ հավատացյալի կյանքում երբեմն ամենամեծ լույսը բացվում է այն ճանապարհին, որը սկզբում թվում է արցունքով, վշտով և անորոշությամբ լցված։