Բայց Հիսուսը այլևս ոչինչ չպատասխանեց, այնպես որ Պիղատոսը շատ զարմացավ։
Քրիստոսի լռությունը Պիղատոսի համար զարմանալի էր, որովհետև այն գերազանցում էր սովորական մարդկային վարքը։ Մեղադրյալ մարդը սովորաբար փորձում է պաշտպանվել, արդարանալ կամ ողորմություն խնդրել, բայց Հիսուսը չի վախենում, չի աղաչում և չի վիճում։ Նրա խաղաղ լռությունը վկայում է ներքին իշխանության և Հոր կամքին լիակատար հնազանդության մասին։ Սուտ մեղադրանքների դիմաց Տերը մնում է անսասան, որովհետև Իր դատը հանձնել էր արդար Դատավորին։ Այս լռությամբ կատարվում է մարգարեական պատկերը․ ինչպես գառը մորթողի առաջ լուռ է, այնպես էլ Նա չբացեց Իր բերանը (Եսայիա 53:7)։ Քրիստոսը լռեց մարդկանց անիրավ դատաստանի առաջ, որպեսզի Իր կամավոր զոհաբերությամբ փրկություն շնորհի մարդկությանը, և Նրա թափված արյունը վկայի մեր արդարացման ու փրկության մասին։