Երբ երեկո եղավ, որովհետև պատրաստության օր էր, այսինքն՝ շաբաթի նախօրյակը,
Երեկոյի հիշատակումը ցույց է տալիս, որ Հիսուսի մարմինը պետք է շտապ թաղվեր, որովհետև մոտենում էր շաբաթը, և հրեական օրենքի համաձայն խաչվածի մարմինը չպետք է գիշերը մնար փայտի վրա (Բ Օրինաց 21:22–23)։ «Պատրաստության օր» արտահայտությունը նշանակում է շաբաթի նախօրյակ, երբ հրեաները նախապես ավարտում էին անհրաժեշտ գործերը՝ շաբաթը սրբությամբ պահելու համար (Ելք 20:8–11)։ Սակայն այս ժամանակային մանրամասնությունը միայն պատմական տեղեկություն չէ․ այն ցույց է տալիս, որ Աստծո նախախնամությունը տնօրինում էր նույնիսկ Քրիստոսի թաղման ժամը։ Նա իսկապես մահացավ և Նրա մարմինը պետք է դրվեր գերեզմանում։ Խաչի պատմությունը չի ավարտվում միայն մահվան պահով, այլ շարունակվում է թաղման իրական և տեսանելի վկայությամբ, որպեսզի հետագայում Քրիստոսի հարությունը երևա որպես հաղթական ելք իրական մահից և իրական գերեզմանից։