Քահանայապետները նրա դեմ շատ ամբաստանություններ էին անում, բայց Հիսուսը ոչինչ չէր պատասխանում։
Քահանայապետների բազմաթիվ մեղադրանքները ցույց են տալիս, որ նրանք հիմնավոր մեղադրանք չունեին և փորձում էին խոսքերի շատությամբ ծածկել ճշմարտության բացակայությունը։ Երբ սիրտը որոշել է մերժել Քրիստոսին, միշտ կգտնի պատրվակներ Նրա դեմ։ Սակայն մեղադրանքների շատությունը չի կարող ծածկել Նրա անմեղությունը։ Քրիստոսը կանգնած է որպես անարատ Գառ և Նրա լռությունը ոչ թե թուլություն էր, այլ սուրբ համբերություն և կամավոր հնազանդություն Հոր կամքին։ Նա չի մտնում սուտ մեղադրանքների աղմուկի մեջ, որովհետև գիտակցաբար գնում է զոհաբերության ճանապարհով։ Մարդկային դատարանի առաջ Նա մեղադրվում է, որպեսզի Նրա միջոցով մեղավորները կարողանան արդարացվել Աստծո առաջ։