Ասում է, թե Քրիստոսն է, Իսրայելի թագավորը, թող այժմ խաչից իջնի, որպեսզի տեսնենք և հավատանք նրան»։ Նրա հետ խաչվածներն էլ նախատում էին նրան։
Նրանք հավատքը պայմանավորում են իրենց ուզած նշանով՝ «իջնի խաչից, որպեսզի հավատանք»։ Բայց նման հավատքը ճշմարիտ չէ, որովհետև այն պահանջում է Աստծուց հրաժարվել Իր փրկագործական ճանապարհից։ Քրիստոսը պիտի չիջներ խաչից, այլ պիտի հարություն առներ գերեզմանից։ Դա կլիներ Աստծո հաստատած նշանը։ Նույնիսկ խաչվածներն էին Նրան նախատում, ինչը ցույց է տալիս, որ մեղավոր սիրտը կարող է դառնությամբ խոսել Քրիստոսի դեմ նույնիսկ սեփական դատաստանի մեջ։ Խաչի մոտ բոլորը բացահայտվում են և շնորհն է միայն, որ կարող դարձնել ծաղրողին հավատացյալ։