Եվ անցնողները հայհոյում էին Նրան, գլուխները շարժում և ասում. «Վա՜հ, Դու, որ քանդում ես տաճարը և երեք օրում շինում։
Անցորդների ծաղրը ցույց է տալիս, թե որքան կույր կարող է լինել մարդը՝ կանգնած Աստծո ամենամեծ գործի առաջ և չճանաչելով այն։ Նրանք աղավաղում են Քրիստոսի խոսքը տաճարի մասին և այն դարձնում անարգանքի առիթ (Հովհաննես 2:19)։ Գլուխները շարժելը արհամարհանքի նշան էր և հիշեցնում է տառապող արդարի մասին սաղմոսական խոսքը․ «Բոլոր ինձ տեսնողներն արհամարհում էին ինձ՝ Շարժելով շուրթերը և օրորելով գլուխներն իրենց» (Սաղմոս 22:7)։ Նրանք կարծում էին, թե խաչը ապացույց է Նրա անկարողության, մինչդեռ հենց խաչի միջոցով էր Քրիստոսը բացում նոր և կենդանի ճանապարհ դեպի Աստված։ Նա չպատասխանեց նրանց ծաղրին, որովհետև Իր փրկագործական գործը ավելի բարձր էր, քան նրանց կուրությունն ու անգիտությունը։