Եվ խաչեցին Նրան։ Նրա հագուստները բաժանեցին՝ վիճակ գցելով դրանց վրա, թե ով ինչ վերցնի։
«Խաչեցին Նրան» խոսքը կարճ է, բայց դրա մեջ ամփոփված է անասելի տառապանք և փրկության խորագույն խորհուրդ։ Քրիստոսը բարձրացվեց խաչի վրա որպես անեծք կրող, որովհետև Գրվածքն ասում է, որ փայտից կախվածը անիծյալ է (Երկրորդ Օրինաց 21:23, Գաղատացիս 3:13)։ Նա անեծք դարձավ մեզ համար, ոչ թե Իր մեղքի պատճառով, այլ որպեսզի Իր վրա վերցնի մարդկության մեղքի դատապարտությունը և մեղավորները Նրա միջոցով օրհնություն ու ազատություն ստանան։ Նրա հագուստները բաժանելը և վիճակ գցելը կատարում են մարգարեական խոսքը, որ Նրա հանդերձների վրա վիճակ պիտի գցվեր (Սաղմոս 22:18)։ Զինվորները գործում էին սովորական ագահությամբ, բայց անգիտակցաբար կատարում էին Սուրբ Գրքի գրվածքը։ Խաչի մոտ մարդկային դաժանությունը, անտարբերությունն ու ագահությունը բացահայտվում են, իսկ Քրիստոսի զոհաբերությունը մնում է փրկության կենտրոնում։